aralık ayında güneş açtı. bir hafta boyunca sonbahar tatlılığıyla geçti günler. peki ben o günleri nasıl değerlendirdim? Eve kendimi kapatarak. neden? haketmediğimi düşündüğümden.
son cümleyi yazarken kendime bir çok küfür saydırdım, evet... kendi kendimi kuleye kapatıyorum. kapılara kilit vurduruyorum. uzaklaşıyorum normalden, kaybolan benden.
ne kadar da iyiyim! kimse kabullenemiyor şu halimi, çok gülüyorum. bende insanım insanmasanızda, benimde duygularım var, her gün gülemem ki ! sonra yüzlerinde hafif bir tebessüm oluyor, kalkıp gidiyorlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder