Zamanı geldi sanırım gerçeği kabullenmenin. Biten sevgileri görmeliyim artık. O yüksek sesler kesildi uzun zamandır. Sabahlara kadar anlattıklarım, paylaştığım sevinçler. Biten şaraplar, kenarda saklanan şarap şişeleri atılmalı artık sanırım. Kabullenmeli bir şeyleri, kaç yaşına geldim değil mi? E artık büyüdüm, gerçekler daha bir gerçek değil mi artık ya da daha bir acı. O zaman toptan yakmalı tüm resimleri, eski anıları. Sildi mi tam silmeli! Mi?
Ne yapmalı şimdi? Aylarca savaştığın dostluktan vaz mı geçmeli..
Durmalı öylece… Dinlemeli sessizliği. Her bedenin ihtiyacı vardır böyle ayrı düşmelere, biraz yalnızlık gözyaşlarına. Hatta farkındalığa… evet, farkındalık.
Belki çok uzun zamanımı aldı fark etmek.. hatta geç oldu güçte oldu. Olsun, daha iyileri için!
Hep hata yapmaktan uzak, insanları kaybetmekten uzak olalım diye engelledik kendimiz. Sustuk; anlayışlı olduk. Konuştuk; suçlu olduk. Ağladık; güçsüz olduk. Düşüncemizi savunurken; hiç hissetmediğimiz olduk hep.. hep ve onların gözünde.
Bir kere mi olduk? Hayır! O zaman suç kimde… sende ve bende sevgili arkadaşım. Biz hep yaptık bunu.
Bakıyorum da hayatımıza bak kaç yıl olmuş, bir şeyler öğrenmişizdir artık.. bundan sonra yapmayız yeniden aynı hataları, iyilikten uzaklaşmaz artık insanlar yanımızdan. Kötü davrandıkça bağlanıyorlar sana e anladık artık değil mi? Yalan söyle, aldat onları, herkesin içinde küçük düşür! İnsanlar bayılıyorlar buna yahu!
Kötü gün dostu diye bir şey yok.
E anladık artık…
Değil mi?
hatun bana yazmış lan :)
YanıtlaSil