pazardır dinlen gitsin..

yok öyle arkadaş. sevmiyorum pazarları. her seferinde aynı şey oluyor. sı-kı-lı-yo-rum!
evden çıkıyorum, bari bugün çıkma otur evde diye kendime kızıyorum.
evden çıkmıyorum, allah beni kahretsin ne bok yedin bütün gün evde sürekli yemek yiyorsun yaptığın başka bir şey yok diye kendime kızıyorum. ne biçim bir insanım?
sorun evde. biliyorum, söylemenize gerek yok.
gidicem, du bakalım...

evlenmek mi gerek illa anlamadım ki!

renkli ve beyaz

2-3 yılı var hikayenin. çok değil, dört kişiydik. ama bin bir kişiye bedel, sıcak, hırslı, güzeldik. yükseldik, zirveyi gördük.. Hep beraber.
atladık, dibe gömüldük, kazıdık birbirimizi toprağın içinden. sonra rüzgarlar esti, sallandık. tanımadığımız insanların evlerinde misafir olup ellerimiz titrerken şarkı söyledik. daha önce hiç girmediğimiz sularda birbirimizin kanını sildik, temizledik.
üzerimizden akan sulara karşı gelemedik. ama yenilmedik. biriktirdiğim şişelerin dibini gördük. ağaçlarla bütünleştik. sustuk. bağardık. sustuk. ağladık. yataklara düştük. aramadık, sormadık.
kaçtık. seviştik. bıraktık. güldük.
düştüm. yoruldum. tükendim. uzaklaştım.
gördük, yine kaçtık. sarıldık sımsıkı sonra koştuk arkamıza bakmadan..


ve ben şimdi sizi görüyorum. ayrı ayrı yerlerde, ayrı bedenlerle. zaman çabuk geçiyor ve sizler çabuk değişiyorsunuz. duydum, duydum.. ben daha hızlı değiştim. hep değişiyordum.
ve ayak uyduramayan.. her neyse.

kötü olduk. kötü yaptık. herşeyi birbirine katıp, rengini çaldık. herkes kendine ait olanı alıp kaçtı.
yeni bir rüzgar hissediyorum.
yeniden toprağa düşüyorum.
şuan burdayım.
akşamları çok mutluyum.
özlüyorum, susuyorum.
ve öğreniyorum küçük insanlarım benim.
yeniden kutunuza koydum sizi. yıllar sonra çocuklarıma bahsederken o ağaçtan,
işte o zaman çıkartacağım bir daha sizi.

küçük kurşun erkeklerim benim.

- -

bu sefer kaçan benim

ve sen erkeği ödünç alabilirsin.

!

bu yalnızlığı özlüyorum. seni de özlüyorum. ama şuan bu daha güzel.

gözlerim kapanırken direnmek
hatta direnememek gibisin
küçük adam.

tam dizlerine oturup şarkı söylemeliyim sana
ki sen daha güzel bak bana.

mesela küçük adamla diye
başlar şarkı
arkadan girer çıkar seslerimiz susuşlarımız

bir gün beraber yürüken ben
düşerim,
yine.
tutamazsın ama kaldırsın.
aslında babama sinirliyimdir ama sana patlarım... kim bilir.

kırmızıyla yazıyorum

tüm heveslerimi

akıp gidiyor küvetten

yanan düşlerim

ıslandım doyasıya

sokakta

lambanın altında

gözlerim duvarda

o tabloda

umurumda değil aslında

ellerim, vücudun, dudaklarım

biraz

kırmızı yeter bozmaya.

yan odada arkadaşım sevişirken

ben odamda ağlıyorum

bacaklarımın arasında yastık,

sırılsıklam

mor fularla gözümü bağladım

dönüyorum

dönüyor

bana en dikkatli bakan

keşke bilsem kafandakileri

kaçtım

şuan kendimi tırmıklıyorum sevgilim.
evet, isteyerek kendi canımı yakıyorum.
morissette var arka planda ve bu beni daha çok heveslendiriyor.
kırmızı üzerine krem rengi.
yutkunamıyorum
çok şükür antibiyotik!
terliyorum
üşüyorum.
aklıma sokuyorum tam şuanda ve
hiç çıkartmıyorum, görüyorsun.
saçmalıyorum biliyorum..
çok hoşuma gidiyor.
hoşça kal minik.
ben burda
gulllllllllp gullllllllllp bulllllllp bbulb
...