çok sıkıştım.
bi yardım et.

herşey.

risk almak bu işte. böyle bir şey.. biliyorum, bilmez miyim. her risk alışımda su balonları patladı üzerimde. hah! hadi bir tane daha. saçmaymış, değilmiş. bak konuşamıyorum. hele ki ben sevmem üzerimde kalsın bir damla su. huylanırım, için sıkılır, bunalırım. sanki sabahtan beri sırıl sıklamım ve üst üste herşey. kabuslarımda görürdüm, yorganlar binmiş üst üste yıkılıyor üzerime. gariptir, hep aynı kabus. işte o zamanki gibi hislerim. ama hala uçabiliyorum ya o daha bir garip. bak yine geliyor karnımdan yukarı o pis şey. ne bilmiyorum, keşke tarif edebilsem.
hala gariptir ki el ister gönül. hiç düşünmez acıtır mı, yakar mı, sürükler mi en diplere.. düşünmeden.. al-ver. al-ver. ver.ver.ver.ver.
yine gider böyle değil mi?
ortada buluşucaz ama çocuk. tam ortada, kocaman bir ağaç var ya ortada işte tam orada.
temizlersin tüm tozu toprağı, gelirsin oraya.. ve ben belli ki oradayım.
ya da
çoktan geçmiş gitmiş yolum oradan.

durdum.
durdum. bayağı durdum. vay arkadaş dedim şöyle bir geçmişe bakıp. geldim bu günlere yahu şaka maka... gerçekten bir son vermeli ödünç aldığım herşeye diye bir düşündüm.

artık.

hala düşünüyorum. amma ödünç hayatmış benimki. değiş-tokuşa bağlamışım sonunda da . yerine koymuşum, atmışım, kırmışım, yapıp yapıp bozmuşum. sonra yenisini koymuşum aynı yere. hiç baştan başlamamışım.

vay be..
iğrençmişim.
hala öyleyim.

pazardır dinlen gitsin..

yok öyle arkadaş. sevmiyorum pazarları. her seferinde aynı şey oluyor. sı-kı-lı-yo-rum!
evden çıkıyorum, bari bugün çıkma otur evde diye kendime kızıyorum.
evden çıkmıyorum, allah beni kahretsin ne bok yedin bütün gün evde sürekli yemek yiyorsun yaptığın başka bir şey yok diye kendime kızıyorum. ne biçim bir insanım?
sorun evde. biliyorum, söylemenize gerek yok.
gidicem, du bakalım...

evlenmek mi gerek illa anlamadım ki!

renkli ve beyaz

2-3 yılı var hikayenin. çok değil, dört kişiydik. ama bin bir kişiye bedel, sıcak, hırslı, güzeldik. yükseldik, zirveyi gördük.. Hep beraber.
atladık, dibe gömüldük, kazıdık birbirimizi toprağın içinden. sonra rüzgarlar esti, sallandık. tanımadığımız insanların evlerinde misafir olup ellerimiz titrerken şarkı söyledik. daha önce hiç girmediğimiz sularda birbirimizin kanını sildik, temizledik.
üzerimizden akan sulara karşı gelemedik. ama yenilmedik. biriktirdiğim şişelerin dibini gördük. ağaçlarla bütünleştik. sustuk. bağardık. sustuk. ağladık. yataklara düştük. aramadık, sormadık.
kaçtık. seviştik. bıraktık. güldük.
düştüm. yoruldum. tükendim. uzaklaştım.
gördük, yine kaçtık. sarıldık sımsıkı sonra koştuk arkamıza bakmadan..


ve ben şimdi sizi görüyorum. ayrı ayrı yerlerde, ayrı bedenlerle. zaman çabuk geçiyor ve sizler çabuk değişiyorsunuz. duydum, duydum.. ben daha hızlı değiştim. hep değişiyordum.
ve ayak uyduramayan.. her neyse.

kötü olduk. kötü yaptık. herşeyi birbirine katıp, rengini çaldık. herkes kendine ait olanı alıp kaçtı.
yeni bir rüzgar hissediyorum.
yeniden toprağa düşüyorum.
şuan burdayım.
akşamları çok mutluyum.
özlüyorum, susuyorum.
ve öğreniyorum küçük insanlarım benim.
yeniden kutunuza koydum sizi. yıllar sonra çocuklarıma bahsederken o ağaçtan,
işte o zaman çıkartacağım bir daha sizi.

küçük kurşun erkeklerim benim.

- -

bu sefer kaçan benim

ve sen erkeği ödünç alabilirsin.

!

bu yalnızlığı özlüyorum. seni de özlüyorum. ama şuan bu daha güzel.

gözlerim kapanırken direnmek
hatta direnememek gibisin
küçük adam.

tam dizlerine oturup şarkı söylemeliyim sana
ki sen daha güzel bak bana.

mesela küçük adamla diye
başlar şarkı
arkadan girer çıkar seslerimiz susuşlarımız

bir gün beraber yürüken ben
düşerim,
yine.
tutamazsın ama kaldırsın.
aslında babama sinirliyimdir ama sana patlarım... kim bilir.

kırmızıyla yazıyorum

tüm heveslerimi

akıp gidiyor küvetten

yanan düşlerim

ıslandım doyasıya

sokakta

lambanın altında

gözlerim duvarda

o tabloda

umurumda değil aslında

ellerim, vücudun, dudaklarım

biraz

kırmızı yeter bozmaya.

yan odada arkadaşım sevişirken

ben odamda ağlıyorum

bacaklarımın arasında yastık,

sırılsıklam

mor fularla gözümü bağladım

dönüyorum

dönüyor

bana en dikkatli bakan

keşke bilsem kafandakileri

kaçtım

şuan kendimi tırmıklıyorum sevgilim.
evet, isteyerek kendi canımı yakıyorum.
morissette var arka planda ve bu beni daha çok heveslendiriyor.
kırmızı üzerine krem rengi.
yutkunamıyorum
çok şükür antibiyotik!
terliyorum
üşüyorum.
aklıma sokuyorum tam şuanda ve
hiç çıkartmıyorum, görüyorsun.
saçmalıyorum biliyorum..
çok hoşuma gidiyor.
hoşça kal minik.
ben burda
gulllllllllp gullllllllllp bulllllllp bbulb
...

aslında çok tatlı bir noktada buluşmak. bulmak.
beraber uyumamak ve hız.
güzel tabi sevgili her an bu korkuyu yaşamak. inan bana çok mutlu ediyor beni.
bakma öyle yüzüme,
"insan korkusuyla mutlu mu olur" deme. hissederim.
olur, olurum..
(deli gibiyim şuan)
o kadar büyük ki ben bile korkuyorum, bundan bile...
düşün halimi.
hani bir kabus vardı ya, mesela o beni korkutuyor..
işin komik tarafıda tüm işaretler beni oraya sokuyor...
neden gülmüyorsun sevgilim? ben mutluyum, gül sende.
bakma öyle suratıma,
bakma dedim!

çok siyahta kalmak o kadar kötü değildir belki
ya da seni çekerim oraya
ne dersin?
çok uzattım biliyorum sevgili ama
inan bazen çok zor yanında bağırmamak.
söyleyememek var ya! işte o yüzden sıra sende sevgili
ya sen bağırırsın, dökersin en sonunda da silersin.
sonra sıra bende.
hadi bu da benden sana en güzel söz olsun.
sevgili.

boğuyorum sevgilim.
bu renkler...
bana ne lazım biliyor musun?

"sen burada yaşayamıyorsun"
peki.

uyandım sevgilim.
uyandım.

tam noktamdayım.
kocaman bir çığlık,
ve işte oradayım.

bir yastık, iki kafa.
patlamak üzereyim
kafamda biri,
susmuyor, sürekli didikliyor, konuşuyor
BAĞARIYOR.
susuyorum.
tahammül edemiyorum. sizleri sevmiyorum.
susuyorum.
rüzgardan başım ağrıdı

bir şey mi duydum?

iki soluk.

bir garip lan. hakkaten garip. yani böyle hoş bir şey tabi ama aynı zamanda da rahatsız edici. hem böyle alıyor içine hem atıyor en ileriye. garip ya, baya garip.

bir tane defter var elimde şimdi.
küçük, sarı sayfalı..
ve oraya karalamaya çalışıyorum
onu bile beceremiyorum.

değiştir kalbini

ihtiyacım var

ver onu

gün ışığına doğru üfle ve kaybet

kaybetmek mi?

en sevdiğim.

kendime doğum günü hediyesi

gece on ikiyi geçti.. doğum günümü kutlayan insanlara teşekkür edip yatağıma girdim. dualarımı sıralayıp uykuya daldım. bir rüya gördüm.. sonlarına doğru kabus oldu. her zamanki gibi ilk başını hatırlamıyorum. yalnızca kabus var gözlerimin önünde.

sokakta dükkanın önünde bir yatakta uyuyorum. yanımda büyük bir araba var. bir ses duyup kafamı kaldırıyorum. bir erkek gölgesi görüyorum arabaya doğru gelen. yüzümü arabaya doğru çevirip uyumaya devam ediyorum. o anda arkamda durup kulağıma fısıldamaya başlıyor ama duyduğum bir kadın sesi. kendi kendime uyu diyorum boşver onu. ama fısıltılar netleşmeye başlıyor. o kadın "uyursan ananı sikerim! uyursan ananı sikerim!" demeye başlıyor. kızı susturmak için ellerini tırmıklıyorum ama arkamı dönemiyorum. en sonunda kadının sesi tahammül edilemez bir hale geliyor. arkamı dönüyorum, tam yüzünü görebilecekken uyanıyorum.

kalbim güm güm atıyor. kendi yatağımdayım, yüzüm duvara dönük ve arkamda olup bitenlerden habersizim. gereksiz bir korku oluşuyor vücudumda. kalbim hala çarpıyor.arkamı dönüyorum bir güçle. oda karanlık... saat 05:12 . nefesimi dengelemeye çalışıyorum.

kızın sesi hala kulaklarımda.

anlam veremiyorum.

bilinçaltıma sıçıyım.

bari doğum günümde rahat dur.

19un ilk itirafı

ne ruhsuz hissettim kendimi şuan bilemezsin

söylemek istediklerim

tıkıyor ruhumu..

keşke öpsen beni.

o küçük anlar var ya..

büyüse onlar, kocaman olsalar.

keşke bir kez öpsen beni..

karşımda iç çekişlerin var ya

onlara karışsam,

içini görsem.

kurtarsan beni bu karmaşadan

çok bir şey istemiyorum,

yalnızca öp beni.

ama onu düşünmeden

beni, yanında ben olduğum için

sımsıkı öp.

keşke bir kez daha öpsen beni

hatta boşver.

keşke ben öpebilsem seni.

şaka gözyaşları bunlar

şaka gibi...

23:45 ti saat ve ben facebooktan kutlanan doğum günlerinin ne kadar samimiyetsiz olduğunu düşünüyordum. 15 dakika sonra benim doğum günümdü ve görünürlüğünü kaldırmaya karar verdim. sonra düşündüm ya kimse hatırlamazsa? hayatımızın tümünü kapsayan "facebook" sayesinde insanlar benim doğum günümü hatırlayacaktı.

gerçekten kendime inanamıyorum, yapamadım. kutlamasalar ne olabilir ki ! bunun farkındayım ama yine de yapamadım... çok komik şuan kendi kendime gülüyorum.

saat 00:00 olduğunda "duvarıma" yazılanları okumaya başladım ve gözlerim doldu. meğerse hayatımın en derinine girmiş. eskiden saat 12 olunca telefonuma gelecek mesajları beklerken kalbim çarpardı.. orta okulda hoşlandığım çocuk mesaj atacak falan diye uykusuz kalırdım. şimdi geldiğim noktaya bak..

vay anasını..

ben mi ? İyi ki doğdum... 19muş.. garip bir yaş sanki. yarısı dolu, yarısı boş.

büyüyorum.
düşünceler kaplamaya başladı bile tüm hayatımı.
buna deniyormuş büyümek.
iyi ki annemin gözünde
hep küçük tombul sarışın kızım...

yarın ölebilirim,
ne ile karşılaşacağımı bile bilmeden.
ya da yarı boş yaşımla
yenilikler yaratmaya çalışırım bu hayatıma

mesela dua ederim,
her gece sıraladıklarımı alırım başa.
sonra cicilerimi giyinip geçerim aynanın karşısına
bağıra bağıra şarkı söylerim.
bileğimi burkar, işe güce ara veririm.
hiç okumadığım bir yazarın kitabını alır yarısında keserim okumayı.
ama bunlar yenilik değil.
daha alevlisine ihtiyacım var benim!

mesela hiç söyleyemediğim üç beş cümleyi
söylerim ona.
belki bu sefer tutmam kendimi
içimden ona sarılmak, öpmek geldiğinde.
belki baş kaldırırım bu sefer
çatı altındaki haksızlıklara...
belki..
ve daha fazlası
ancak bunları yaparsam yarısını doldurur
önüme bakarım.

çünkü 19 böyle bir yaş.
20 değil,
18 hiç değil.

hani yağmura inat çırıl çıplak

şen çığlıklar atıyorum
bu gece
ıpıslak elbisemle koşuyorum
ışıkların altında
bu sokakta
hızlanan yağmura inat!
sesimi kırılana kadar yükseltiyorum
şükürler olsun
yağan bir yağmur var.

kıçımda hissediyorum
o ısıran soğuğu
kaldırımda.
hani canın yanar ama vazgeçemezsin ya
işte öyle bir şey.
yağmur ve ıslak.
saçlarımdan akan damlalarla atıyorum ben
seni
içimin içinden
usulca değil.

çok ıslak elbisem
ve inan bana çırılçıplak daha güzel her şey.
çırıl artı çıplak.
bir de ıslak.